14 stycznia – wspomnienie błogosławionego Odoryka z Pordenone, prezbitera

PIERWSZE CZYTANIE
Hbr 4, 12-16
Jezus wielki arcykapłan

Czytanie z Listu do Hebrajczyków
Bracia: Żywe jest słowo Boże, skuteczne i ostrzejsze niż wszelki  miecz obosieczny, przenikające aż do rozdzielenia duszy i ducha, stawów i szpiku, zdolne osądzić pragnienia i myśli serca. Nie ma stworzenia, które by dla Niego było niewidzialne; przeciwnie, wszystko odkryte jest i odsłonięte przed oczami Tego, któremu musimy zdać rachunek. Mając więc arcykapłana wielkiego, który przeszedł przez niebiosa, Jezusa, Syna Bożego, trwajmy mocno w wyznawaniu wiary. Nie takiego bowiem mamy arcykapłana, który by nie mógł współczuć naszym słabościom, lecz poddanego próbie pod każdym względem podobnie jak my – z wyjątkiem grzechu. Przybliżmy się więc z ufnością do tronu łaski, abyśmy doznali miłosierdzia i znaleźli łaskę pomocy w stosownej chwili.
Oto słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY
Ps 19 (18), 8-9. 10 i 15 (R.: por. J 6, 63c)

Refren: Słowa Twe, Panie, są duchem i życiem.

Prawo Pańskie jest doskonałe i pokrzepia duszę, *
świadectwo Pana jest pewne, nierozważnego uczy mądrości.
Jego słuszne nakazy radują serce, *
jaśnieje przykazanie Pana i olśniewa oczy.

Refren.

Bojaźń Pana jest szczera i trwa na wieki, *
sądy Pana prawdziwe, wszystkie razem słuszne.
Niech znajdą uznanie przed Tobą †
słowa ust moich i myśli mego serca, *
Panie, moja Opoko i mój Zbawicielu.

Refren.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ
Por. Łk 4, 18

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Pan posłał Mnie, abym ubogim niósł dobrą nowinę,
więźniom głosił wolność.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA
Mk 2, 13-17
Powołanie Mateusza

Słowa Ewangelii według Świętego Marka
Jezus wyszedł znowu nad jezioro. Cały lud przychodził do Niego, a On go nauczał. A przechodząc, ujrzał Lewiego, syna Alfeusza, siedzącego na komorze celnej, i rzekł do niego: «Pójdź za Mną!» Ten wstał i poszedł za Nim. Gdy Jezus siedział w jego domu przy stole, wielu celników i grzeszników siedziało razem z Jezusem i Jego uczniami. Wielu bowiem było tych, którzy szli za Nim. Niektórzy uczeni w Piśmie, spośród faryzeuszów, widząc, że je z grzesznikami i celnikami, mówili do Jego uczniów: «Czemu On je i pije z celnikami i grzesznikami?» Jezus, usłyszawszy to, rzekł do nich: «Nie potrzebują lekarza zdrowi, lecz ci, którzy się źle mają. Nie przyszedłem, aby powołać sprawiedliwych, ale grzeszników».
Oto słowo Pańskie.

ROZWAŻANIA DO CZYTAŃ

Słowo Boże jest żywe, bo jest w nim życie i duch. I Słowo Boże jest skuteczne, ponieważ pochodzi z ust Bożych i wykonuje Jego wolę, spełniając pomyślnie to, z czym Bóg je posłał. Słowo Boże jest prawdą i to słowo prawdy, będzie nas sądzić w dniu ostatecznym.
Marek Ristau

***
Komentarze do poszczególnych czytań przygotowane przez Bractwo Słowa Bożego

Komentarz do pierwszego czytania
Dzisiejszy fragment Listu do Hebrajczyków ukazuje skuteczność Słowa Bożego. Wypełni się Ono na wszystkich, na tych co oczekują Boga i na tych, którzy opierają się Jego Słowu. Na tych pierwszych dopełni się Boże miłosierdzie i łaska, a tych drugich spotka sprawiedliwy sąd Boga.
Słowo Boże przenika ukryte tajniki ludzkiego sumienia. Autor wylicza trzy elementy składowe człowieka, które tworzą obszary istoty ludzkiej. Pierwszym jest dusza, odpowiedzialna za zasadę życia wewnętrznego i psychicznego, inaczej natury i istoty człowieka. Drugim jest duch. To dar nadprzyrodzony, nadnaturalny, który jest odpowiedzialny za przyjęcie łaski i sferę życia Bożego. Trzecim są pragnienia i myśli, czyli sfera uczuć, intencji oraz rozumu i decyzji, wpływająca na wolę i wolność postępowania. Innymi słowami, Boskie działanie ogarnia całego człowieka i jest skutecznym narzędziem dokonania sprawiedliwego osądzenia ludzkiego postępowania i intencji serca.
Ostatecznie wszystko ma być ogarnięte i przeniknięte łaską wiary. Przewodnikiem w tej drodze jest Chrystus – Arcykapłan wierny, wolny od grzechu, który mam moc uwolnić nas z naszych ciemności grzechu. Jeżeli przybliżamy się z ufnością do tronu Jego łaski, otrzymujemy miłosierdzie, bo On sam jest Arcykapłanem miłosiernym.
Wpatrujmy się w Chrystusa – Arcykapłana wiernego i miłosiernego. Naśladujmy Jego wierność i miłosierdzie.

Komentarz do psalmu
Fragment Psalmu 19 jest pochwałą Bożego Objawienia i Bożej Mądrości. Tą Księgą Objawienia jest Pismo Święte, żywe Słowo Boga, który uczy dróg mądrości. Bóg nie pozostawia nas samych, ale daje nam Słowo, które jest wyrazem Jego miłości i troski. Słowo to obejmuje całego człowieka, jego zdrowie duchowe, psychiczne i fizyczne: pokrzepia duszę, uczy mądrości, raduje serce, oświeca oczy. Słowa Pana są duchem i życiem.

Komentarz do Ewangelii
„Nie przyszedłem, aby powołać sprawiedliwych, ale grzeszników” – mówi Jezus do nas wszystkich. Tylko Bóg jest święty i jest źródłem uświęcenia. Święty Paweł powie, że wszyscy zgrzeszyli i są pozbawieni chwały Bożej (Rz 3,23). Pan Bóg przychodzi do wszystkich jako Lekarz duszy i ciała. Wszyscy potrzebują uzdrowienia. Święty Jan dopowie: „jeżeli mówimy, że nie mamy grzechów, to samych siebie oszukujemy i nie ma w nas prawdy” (1 J 1,8). Jezusa przyjmują ci, którzy uważają się za grzeszników, za chorych i zagubionych. Natomiast sprawiedliwi pozostają dalej na liście oczekujących, dopóki nie staną w prawdzie i nie uznają swego grzechu. Dopóki nie staną w prawdzie, nie mogą dostąpić łaski zbawienia. I my często mówimy, że nie mamy grzechów i nie mamy z czego się spowiadać. Czyż nasza pozorna sprawiedliwość nie jest największą przeszkodą w prawdziwym i szczerym przyjęciu łaski Chrystusa?
Komentarze zostały przygotowane przez ks. dr Leszka Rasztawickiego

Błogosławiony Odoryk z Pordenone, prezbiter

Błogosławiony Odoryk naucza chińskich chrześcijan

Odoryk (nazywany początkowo Mattiuzzi) urodził się ok. 1265 r. w Villanova pod Pordenone we Włoszech. W wieku 15 lat wstąpił do zakonu św. Franciszka z Asyżu. Był wymagający wobec siebie, prowadził ascetyczny tryb życia, chodził boso, w połatanym habicie, nosił włosiennicę. Po przyjęciu święceń kapłańskich rozpoczął przygotowania do pracy misyjnej w Chinach.
W 1296 r. udał się z podróżą na Bliski Wschód, a po powrocie do Włoch – w 1317 r. wyruszył na Daleki Wschód. Dotarł do Chin, przemierzając po drodze m.in. Indie, Celjon, Sumatrę i Jawę. W Pekinie podjął współpracę z innym franciszkaninem, arcybiskupem Janem z Montecorvino. Po jego śmierci w 1328 r. Odoryk został wybrany arcybiskupem Pekinu. Pełniąc już tę funkcję, odwiedził Tybet i jako pierwszy Europejczyk dotarł do siedziby Dalaj Lamy. Uzyskał zgodę chana na osiedlenie się franciszkanów w Turkiestanie. Po powrocie do Europy pragnął przekonywać papieża do wysłania kolejnych misjonarzy do Chin. Niestety, poważnie zachorował.
Opowieść Odoryka z podróży spisał w Padwie Wilhelm z Solagna. Relacja ta znana jest pod tytułem Itinerarium albo Liber de mirabilibus mundi lub Descriptio terrarum. Jest ona jednym z najcenniejszych źródeł do poznania ówczesnych pojęć geograficznych, etnografii, obyczajów, wierzeń religijnych, stosunków handlowych i innych zjawisk na Dalekim Wschodzie XIV w. Zawiera wiele fantastycznych, niewiarygodnych opisów. Przedstawiono ją papieżowi. Pierwotnie relacja była napisana w nieporadnej łacinie. Poprawek dokonał w ok. 10 lat później Henryk z Kłodzka. Potem tłumaczono ją na kilka języków.
Odoryk nie wyzdrowiał. Wycieńczony trudami życia i podróży, zmarł 14 stycznia 1331 roku we włoskim Udine. Nazwano go Apostołem Chin. Beatyfikował go Benedykt XIV w roku 1755.

Zobacz także:
Ten wpis został opublikowany w kategorii Ewangelia, Święci i oznaczony tagami , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s