1 września – wspomnienie Najświętszej Maryi Panny, Królowej Pokoju

PIERWSZE CZYTANIE
1 Kor 3, 18-23
Wszystko jest wasze, wy zaś Chrystusa

Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Pawła Apostoła do Koryntian
Bracia: Niechaj się nikt nie łudzi. Jeśli ktoś spośród was mniema, że jest mądry na tym świecie, niech się stanie głupim, by posiadł mądrość. Mądrość bowiem tego świata jest głupstwem u Boga. Zresztą jest napisane: «On udaremnia zamysły przebiegłych» lub także: «Wie Pan, że próżne są zamysły mędrców». Niech się przeto nie chełpi nikt z powodu ludzi! Wszystko bowiem jest wasze: czy to Paweł, czy Apollos, czy Kefas; czy to świat, czy życie, czy śmierć, czy to rzeczy teraźniejsze, czy przyszłe, wszystko jest wasze, wy zaś Chrystusa, a Chrystus – Boga.
Oto słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY
Ps 24 (23), 1b-2. 3-4b. 5-6 (R.: por. 1b)

Refren: Pańska jest ziemia i co ją napełnia.

Do Pana należy ziemia i wszystko, co ją napełnia, *
świat cały i jego mieszkańcy.
Albowiem On go na morzach osadził *
i utwierdził ponad rzekami.

Refren.

Kto wstąpi na górę Pana, *
kto stanie w Jego świętym miejscu?
Człowiek rąk nieskalanych i czystego serca, *
którego dusza nie lgnęła do marności.

Refren.

On otrzyma błogosławieństwo od Pana *
i zapłatę od Boga, swego Zbawcy.
Oto pokolenie tych, którzy Go szukają, *
którzy szukają oblicza Boga Jakuba.

Refren.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ
Mt 4, 19

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Pójdźcie za Mną,
a uczynię was rybakami ludzi.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA
Łk 5, 1-11
Cudowny połów ryb i powołanie apostołów

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza
Pewnego razu – gdy tłum cisnął się do Jezusa, aby słuchać słowa Bożego, a On stał nad jeziorem Genezaret – zobaczył dwie łodzie stojące przy brzegu; rybacy zaś wyszli z nich i płukali sieci. Wszedłszy do jednej łodzi, która należała do Szymona, poprosił go, żeby nieco odbił od brzegu. Potem usiadł i z łodzi nauczał tłumy. Gdy przestał mówić, rzekł do Szymona: «Wypłyń na głębię i zarzućcie sieci na połów!» A Szymon odpowiedział: «Mistrzu, całą noc pracowaliśmy i nic nie ułowiliśmy. Lecz na Twoje słowo zarzucę sieci». Skoro to uczynili, zagarnęli tak wielkie mnóstwo ryb, że sieci ich zaczynały się rwać. Skinęli więc na współtowarzyszy w drugiej łodzi, żeby im przyszli z pomocą. Ci podpłynęli; i napełnili obie łodzie, tak że się prawie zanurzały. Widząc to, Szymon Piotr przypadł Jezusowi do kolan i rzekł: «Wyjdź ode mnie, Panie, bo jestem człowiekiem grzesznym». I jego bowiem, i wszystkich jego towarzyszy w zdumienie wprawił połów ryb, jakiego dokonali; jak również Jakuba i Jana, synów Zebedeusza, którzy byli wspólnikami Szymona. A Jezus rzekł do Szymona: «Nie bój się, odtąd ludzi będziesz łowił». I wciągnąwszy łodzie na ląd, zostawili wszystko i poszli za Nim.
Oto słowo Pańskie.

ROZWAŻANIA DO CZYTAŃ

Mamy w sobie słowo Boże, które jest żywe i skuteczne. Bez Pana i Jego słowa, nic nie możemy uczynić dla Królestwa Bożego. Ale kto słucha Słowa i wypełnia je, przynosi plon obfity i staje się rybakiem ludzi. Nie bój się, tylko wierz, a sieci będą pełne.
Marek Ristau

***
Komentarze do poszczególnych czytań przygotowane przez Bractwo Słowa Bożego

Komentarz do pierwszego czytania
Głupota Boga i mądrość świata, czy odwrotnie?
Św. Paweł niczym biegły retor, bazując na opozycjach, pozostawia Koryntianom kilka wskazań praktycznych co do tego, jak stać się prawdziwie mądrym. Mądrość świata nie przynależy bowiem do porządku Boskiego – bez Boga nie ma bowiem mądrości, zaś to, co poznawane na świecie bez względu na Boga jest zwykłą głupotą. Taki rodzaj mądrości prowadzi bowiem do przewrotności i próżności. Ten, kto myśli, że posiadł mądrość, stawia się ponad tymi, których uznaje za głupich, sam się w ten sposób ogłupiając, ponieważ celem tej fałszywej mądrości jest podziw, posłuch i sława. Tymczasem Paweł proponuje bardzo odważną tezę – z perspektywy aktu stworzenia Bóg poddał cały świat człowiekowi, by przy pomocy danej mu łaski poznawał go i nad nim panował. Musi zachować jednak właściwą optykę – z perspektywy ziemskiej również nauczyciele należą do wspólnot, do których zostali posłani, tak jak świat, jak życie, nieunikniona śmierć, a wraz z nią i czas. Jest tylko jedno „ale” – nie jest to dowód na wielkość człowieka, ponieważ bezwzględnie musi on pamiętać, że wszystko zostało mu dane, a on sam należy do Chrystusa, zaś Chrystus do Boga. W tej też świadomości kryje się prawdziwa mądrość.

Komentarz do psalmu
Słuszna droga do mądrości
Cała refleksja nad tym, co jest, a co nie jest mądrością, powinna brać swój początek od słów autora Psalmu 24, bo tylko świadomość tego, czyim się jest stworzeniem, pozwala właściwie ukierunkować poszukiwania prawdziwej mądrości. Psalmista mówi wprost, że cała ziemia oraz ci wszyscy, którzy ją zamieszkują, należą do Boga przez sam fakt kreacji. Kto więc „wstąpi na górę Pana, kto stanie w Jego świętym miejscu?”. Z perspektywy historycznej i z treści psalmu wynika, że tylko ten, kto jest czysty. Ponieważ autor miał najprawdopodobniej na myśli Syjon i świątynię, owa czystość musiała wiązać się z rytualną nieskazitelnością, a więc nieskażeniem kontaktem z tym, co wedle Prawa nieczyste. Można jednak ową czystość rozumieć szerzej – jako szlachetność życia, krystaliczność serca, słuszność intencji etc. To bowiem jest kwintesencją nielgnięcia do marności, czyli do – wedle słów św. Pawła – tego, co światowe i związane z pokusami. Dopiero bowiem osiągnięcie sprawiedliwości (ale niekoniecznie w wydaniu starotestamentowym) spotka się z nagrodą – człowiek podąży za Tym, do Którego przylgnął. Wniosek z tego taki, że to nic innego, jak szczere poszukiwanie Boga-Prawdy jest wyrazem prawdziwej mądrości.

Komentarz do Ewangelii
Historia cudownego połowu ryb jest nie tylko dedykowana powołaniu Szymona Piotra, ale stanowi doskonałą ilustrację tego, co miał na myśli Paweł, pisząc o głupocie świata i mądrości Boga. Z perspektywy ludzkiej logiki pomysł Jezusa o ponownym zarzuceniu sieci przez zmęczonych nocnym, nieudanym połowem ryb rybaków był absurdalny. Przemawiały przeciw niemu właśnie dopiero co przeżyte niepowodzenie, zmęczenie, a również koszty, jeśli z Piotrem współpracowali jacyś najemnicy. Zresztą on sam jako adresat słów Jezusa zaczyna od swojego „ale”, z którego jednak szybko rezygnuje. I dzieje się coś, co z perspektywy ludzkiej nie powinno było się wydarzyć – połów jest tak obfity, że sieci pękają w szwach. Obraz ten świetnie można przełożyć na grunt kościelny. Z perspektywy ludzkiej mądrości wspólnota Kościoła nie powinna była się wydarzyć. I znów klucz stanowią tu słowa Piotra, który zarzeka się: „Wyjdź ode mnie, Panie, bo jestem człowiekiem grzesznym”. Zabity Mistrz, grzeszny lider i grupka niezbyt wykształconych apostołów – ten projekt nie miał żadnych szans na przetrwanie. A jednak, mądrość ziemska znów okazała się głupotą, Kościół zaistniał i istnieje, choć logicznie, po ludzku rzecz ujmując, nie powinien.
Komentarze zostały przygotowane przez dr Annę Rambiert-Kwaśniewską

Najświętsza Maryja Panna, Królowa Pokoju

W Stoczku Klasztornym (znanym też pod nazwą Stoczek Warmiński) w archidiecezji warmińskiej w 1640 r. zbudowano kościół pw. Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny. Obecnie znajduje się tu także dom zakonny marianów, założony w 1958 r. w starym klasztorze pobernardyńskim.
W klasztorze tym przez rok (w latach 1952-1953) więziony był przez władze komunistyczne Prymas Tysiąclecia, Sługa Boży Stefan kard. Wyszyński. Tutaj właśnie przygotował akt zawierzenia całej Ojczyzny Matce Bożej. W jednym z pomieszczeń klasztoru znajduje się dziś izba pamięci, utrwalająca obecność ks. Prymasa w tym miejscu.
W roku 1987 kościół w Stoczku decyzją papieża podniesiony został do rangi bazyliki mniejszej.

Maryja - Królowa PokojuW ołtarzu głównym kościoła znajduje się słynący łaskami obraz Matki Bożej Królowej Pokoju. Jest on kopią obrazu Salus Populi Romani z rzymskiej bazyliki Matki Bożej Większej. Został namalowany na płótnie przez nieznanego artystę. Oblicze Matki Bożej jest pełne godności i dobroci. Dzieciątko w swojej lewej ręce trzyma księgę, zaś prawą wznosi do błogosławieństwa. W tle obrazu widzimy chmury, z których u stóp Maryi wynurza się księżyc. Obraz najprawdopodobniej został przywieziony z Rzymu około 1640 roku. W 1670 r. przyozdobiono go dwiema koronami, a w 1687 r. udekorowano srebrną sukienką ze złotymi kwiatami. W 1700 roku dodano berło.
Św. Jan Paweł II podczas pielgrzymki do Polski dnia 19 czerwca 1983 r. na wałach Jasnej Góry dokonał rekoronacji obrazu. W homilii Ojciec Święty powiedział o nim: „Tym aktem wyrażam dziękczynienie Matce Pokoju za trzysta z górą lat opieki nad Świętą Warmią, która na przestrzeni dziejów i zmiennych losów historii dochowała wierności Chrystusowi i Jego Kościołowi”. Wspomniał też o Stoczku jako miejscu uwięzienia ks. Kardynała Wyszyńskiego oraz o jego akcie oddania się Matce Bożej. Zakończył słowami: „Wszystkich Was zawierzam Matce Pokoju”.
Koronacja ta otworzyła nowy etap w rozwoju kultu Królowej Pokoju. Wiele parafii archidiecezji warmińskiej przeżyło nawiedzenie kopii stoczkowskiego obrazu. Liczne kopie trafiły do kościołów w całej Polsce – i nie tylko. W ciągu pierwszych 20 lat po rekoronacji do różnych miejsc w kraju i poza jego granicami powędrowało około 80 kopii obrazu. Z roku na rok rośnie też liczba pielgrzymów nawiedzających klasztor w Stoczku.

Wspomnienie Maryi jako Królowej Pokoju jest obchodzone liturgicznie co roku 1 września – w rocznicę wybuchu II wojny światowej.

Zobacz także:
Ten wpis został opublikowany w kategorii Ewangelia, Święci i oznaczony tagami , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s