7 maja – Najświętszej Maryi Panny, Matki Łaski Bożej

PIERWSZE CZYTANIE
Dz 15, 22-31
Dekret Soboru Jerozolimskiego

Czytanie z Dziejów Apostolskich
Po naradzie w Jerozolimie apostołowie i starsi wraz z całym Kościołem postanowili wybrać ludzi przodujących wśród braci: Judę, zwanego Barsabą, i Sylasa i wysłać do Antiochii razem z Barnabą i Pawłem. Posłali przez nich pismo tej treści: «Apostołowie i starsi bracia przesyłają pozdrowienie braciom pogańskiego pochodzenia w Antiochii, w Syrii i w Cylicji. Ponieważ dowiedzieliśmy się, że niektórzy bez naszego upoważnienia wyszli od nas i zaniepokoili was naukami, siejąc zamęt w waszych duszach, postanowiliśmy jednomyślnie wybrać mężów i wysłać razem z naszymi drogimi: Barnabą i Pawłem, którzy dla imienia Pana naszego, Jezusa Chrystusa, poświęcili swe życie. Wysyłamy więc Judę i Sylasa, którzy oznajmią wam ustnie to samo. Postanowiliśmy bowiem, Duch Święty i my, nie nakładać na was żadnego ciężaru oprócz tego, co konieczne. Powstrzymajcie się od ofiar składanych bożkom, od krwi, od tego, co uduszone, i od nierządu. Dobrze uczynicie, jeżeli powstrzymacie się od tego. Bywajcie zdrowi!» Wysłannicy przybyli więc do Antiochii i zwoławszy lud, oddali list. Gdy został odczytany, uradowali się jego pocieszającą treścią.
Oto słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY
Ps 57 (56), 8 i 10. 11-12 (R.: por. 10a)

Refren: Będę Cię, Panie, chwalił wśród narodów.
albo: Alleluja.

Serce moje jest mocne, Boże, †
mocne jest moje serce, *
zaśpiewam psalm i zagram.
Będę Cię chwalił wśród ludów, Panie, *
zaśpiewam Ci psalm wśród narodów.

Refren.

Twoja łaska sięga aż do nieba, *
a wierność Twoja po chmury.
Wznieś się, Boże, ponad niebiosa, *
nad całą ziemią Twoja chwała.

Refren.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ
J 15, 15b

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Nazwałem was przyjaciółmi,
albowiem oznajmiłem wam wszystko, co usłyszałem od Ojca mego.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA
J 15, 12-17
To wam przykazuję, abyście się wzajemnie miłowali

Słowa Ewangelii według Świętego Jana
Jezus powiedział do swoich uczniów: «To jest moje przykazanie, abyście się wzajemnie miłowali, tak jak Ja was umiłowałem. Nikt nie ma większej miłości od tej, gdy ktoś życie swoje oddaje za przyjaciół swoich. Wy jesteście przyjaciółmi moimi, jeżeli czynicie to, co wam przykazuję. Już was nie nazywam sługami, bo sługa nie wie, co czyni jego pan, ale nazwałem was przyjaciółmi, albowiem oznajmiłem wam wszystko, co usłyszałem od Ojca mego. Nie wy Mnie wybraliście, ale Ja was wybrałem i przeznaczyłem was na to, abyście szli i owoc przynosili, i by owoc wasz trwał – aby Ojciec dał wam wszystko, o cokolwiek Go poprosicie w imię moje. To wam przykazuję, abyście się wzajemnie miłowali».
Oto słowo Pańskie.

ROZWAŻANIA DO CZYTAŃ

Przyjacielem Jezusa jest tylko ten, kto zachowuje Jego przykazanie, abyśmy się tak wzajemnie miłowali, jak On nas umiłował. Pan mówi, że jeśli nie czynimy tego, co nam nakazał, nie możemy być Jego przyjaciółmi. Jego przyjaciele żyją Jego nauką i otrzymują od Niego objawienie wszystkiego, co On usłyszał od Ojca. Wiemy, że to Jezus nas wybrał do przyjaźni z Nim i przeznaczył do przynoszenia trwałego owocu, bo ze względu na Niego Ojciec da nam wszystko, o co Go poprosimy.
Marek Ristau

***
Komentarze do poszczególnych czytań przygotowane przez Bractwo Słowa Bożego

Komentarz do pierwszego czytania
Dekret wydany przez Sobór Jerozolimski podejmuje kwestię trzech regionów: Syrii, Cylicji oraz miasta Antiochii. Jest więc wybiórczy, co widać później w tym, że Paweł nie stosuje się do niego ściśle w innych miejscach, w których głosi. Ważne jest bowiem to, że rozwój poznania Boga trwa wśród Jego uczniów. Dlatego Kościół stale się rozwija. Rozeznaje, ocenia i działa.
Najważniejszym postanowieniem soboru było odciążenie uczniów od wymogów Prawa Mojżeszowego. Byłoby ono dla nich co najmniej niezrozumiałe i często nawet sprzeczne z Prawem miłości na przykład co do wrogów czy nieprzyjaciół. To postanowienie jest, co ważne, zachętą, ponieważ Apostołowie piszą: dobrze uczynicie, jeżeli powstrzymacie się od tego. Z jednej strony jest oczywiste, że chyba nikt z Apostołów nie wyobrażał sobie, że któryś z uczniów mógłby tego nie stosować, ale takie sformułowanie osiągnęło swój cel – uczniowie bowiem ucieszyli się z Jego zachęcającej treści.
A skoro się ucieszyli, to mogą ten nakaz z radością wykonać. Nie są więc tylko sługami czy niewolnikami wykonującymi rozkaz większych od siebie, ale braćmi, przyjaciółmi – równymi, którzy wiedzą, dlaczego mają te nakazy wykonywać i chcą tego. Nauka płynąca z dzisiejszego czytania pokazuje, czym jest Kościół. Wspólnotą równych w godności ludzi, którzy razem pomagają sobie przybliżać się do Boga.

Komentarz do psalmu
Psalm responsoryjny w dzisiejszej Liturgii Słowa zaprasza nas do radosnej odpowiedzi na Nowe Prawo Boże, o którym słyszeliśmy w pierwszym czytaniu. Tak jak Prawo Izraela było jego chlubą wobec ościennych narodów, ponieważ pokazywało potęgę i mądrość Boga Jahwe, tak Nowe Prawo, które dał nam Jezus Chrystus, pokazuje miłość Boga do nas. Jest to bowiem Prawo Miłości, które czyni nasze serca mocnymi właśnie Bożą Miłością. Jak więc nie odpowiedzieć na taki dar? Włączając się w odpowiedź, jaką jest śpiew psalmu responsoryjnego w czasie Liturgii Słowa, obudźmy także nasze dusze, których miłość jest miła Boga jak dźwięk harfy i cytry.

Komentarz do Ewangelii
Dzisiejszą perykopę Ewangelii warto przeczytać dwukrotnie tak, żeby spojrzeć na wypowiedź Jezusa z dwóch stron. Najpierw z Jego perspektywy – jak On, jako Bóg, mówi do nas ludzi, a następnie z naszej – jak my, jako ludzie, słuchamy Jezusa, jako Boga.
Sama perykopa jest podzielona na trzy części. W pierwszej Pan Jezus mówi, że nas umiłował i to tak bardzo, że oddaje swoje życie za nas i nie ma od tej miłości żadnej większej. Wzajemna miłość jest Jego przykazaniem. W drugiej części nazywa nas przyjaciółmi, bo już nam pokazał, na czym polega Jego miłość i dzięki temu wiemy, jak ją praktykować. W trzeciej oznajmia, że to On nas wybrał i przeznaczył do tej miłości.
Słuchając tych słów z naszej perspektywy, słyszymy najpierw, że dane nam jest przykazanie wzajemnej miłości i to z wysoko postawioną poprzeczką, bo aż oddania swojego życia. Następnie, że jeżeli to przykazanie miłości będziemy praktykowali, to będziemy przyjaciółmi Pana Jezusa. W trzeciej części wypowiedzi słyszymy, że zostaliśmy przeznaczeni na przyniesienie owocu, który ma trwać.
To wszystko, co my usłyszeliśmy z naszej perspektywy, jest na pewno bardzo trudne do wypełnienia, ale na szczęście jest też Ten, który nam o tym mówi i On nie wymaga miłości ponad życie od nas, ale sam ją najpierw daje i chce, żeby każdy z nas odpowiedział na nią na miarę swoich możliwości. On pierwszy pokazał, że bycie posłusznym Ojcu jest drogą do wiecznego szczęścia i że nie jest to droga ślepego posłuszeństwa, ale realizowania tego, czego chce od nas Ojciec – Przyjaciel. Jesteśmy do tego wybrani przez Pana, nie wyselekcjonowani, nie wyznaczeni, ani też nie jesteśmy wybrańcami. Jesteśmy wybrani – każdy z osobna i tak naprawdę wszyscy, za których umarł Pan. Na każdym z nas spoczęło spojrzenie Pana, miłujące spojrzenie – zaproszenie do współpracy w miłości. Współpracy we wprowadzaniu królestwa Bożego na tym świecie.
Jak ja odpowiem na to zaproszenie?
Komentarze zostały przygotowane przez Rafała Mińkowskiego, kleryka III roku WMSD w Warszawie

Najświętsza Maryja Panna, Matka Łaski Bożej

Różne są tytuły, które chrześcijańska pobożność nadała w ciągu wieków Matce Najświętszej i pod którymi wzywamy Ją w różnych sytuacjach naszego życia, a także oddajemy cześć. Dziś wspominamy „Matkę Łaski Bożej” lub inaczej Matkę Bożą Łaskawą. Pierwsze sformułowanie jest dobrze znane z Litanii Loretańskiej do Matki Najświętszej. Bezpośrednim sprawcą łaski Bożej jest Jezus Chrystus, nasz Zbawiciel. Maryja jednak, tak jak jest Matką Chrystusa-Zbawiciela, Sprawcy wszelkiej łaski, jest tym samym Matką Łaski Bożej.

W 1921 r. papież Benedykt XV, na prośbę kard. Dezyderego-Józefa Merciera, zezwolił na odprawianie w Belgii oficjum i Mszy o Najświętszej Maryi Pannie, Pośredniczce wszystkich łask, w dniu 31 maja. Stolica Apostolska pozwoliła odprawiać to oficjum i Mszę wielu innym diecezjom i rodzinom zakonnym zgodnie z ich prośbami. Dzięki temu wspomnienie o Najświętszej Maryi Pannie Pośredniczce stało się niemal powszechne.
Sobór Watykański II w 1964 r. obszernie wyłożył rolę Maryi w misterium Chrystusa i Kościoła oraz dokładnie wyjaśnił sens i znaczenie pośrednictwa Najświętszej Dziewicy: „Macierzyńska rola Maryi w stosunku do ludzi żadną miarą nie przyćmiewa i nie umniejsza tego jedynego pośrednictwa Chrystusowego, lecz ukazuje jego moc. Cały bowiem zbawienny wpływ Błogosławionej Dziewicy na ludzi wywodzi się nie z jakiejś konieczności rzeczowej, lecz z upodobania Bożego i wypływa z nadmiaru zasług Chrystusa, na Jego pośrednictwie się opiera, od tego pośrednictwa jest zależny i z niego czerpie całą moc swoją; nie przeszkadza zaś w żaden sposób bezpośredniej łączności wiernych z Chrystusem, przeciwnie, umacnia ją” (KK 60).
Wreszcie w roku 1971 Święta Kongregacja do spraw Kultu Bożego zatwierdziła Mszę pod tytułem „Najświętsza Maryja Panna, Matka i Pośredniczka łaski”. Ta Msza, zgodnie z nauką Soboru Watykańskiego II, równocześnie wspomina o roli macierzyńskiej i o funkcjach pośrednictwa Najświętszej Panny.

Chrystus, prawdziwy Bóg i prawdziwy człowiek, jest jedynym Pośrednikiem, który zawsze żyje, aby wstawiać się za nami. Błogosławiona Dziewica, Matka i Pośredniczka łaski, została przez Boga w przedziwnym zamyśle Jego miłości ustanowiona Matką i pomocnicą Odkupiciela. Jest Ona Matką łaski, ponieważ nosiła w swym czystym łonie prawdziwego Boga i człowieka, a potem wydała dla nas samego Twórcę łaski. Jest Pośredniczką łaski, ponieważ była pomocnicą Chrystusa w uzyskaniu dla nas największej łaski – odkupienia i zbawienia, życia Bożego i chwały bez końca.

Macierzyństwo Maryi w ekonomii łaski trwa nieustannie i bardzo często jest związane z określonym miejscem, figurą, obrazem, doznającym szczególnej czci ze strony wiernych. W Polsce w wielu kościołach i sanktuariach znajdują się obrazy Matki Bożej Łaskawej. Do najbardziej znanych i otoczonych kultem należą wizerunki w bazylice katedralnej w Kielcach i w kościele jezuitów na Starym Mieście w Warszawie.

NMP Łaskawa - KielceDawniejsza kolegiata (od 1171 r.), a obecnie bazylika katedralna w Kielcach, została wzniesiona pod wezwaniem Wniebowzięcia Matki Bożej, a szczególnej czci doznaje w niej obraz Matki Bożej Łaskawej. Znalazł się on tutaj z fundacji Wojciecha Piotrowskiego, audytora sądu biskupiego w 1602 r., umieszczony w południowej nawie kościoła, gdzie znajduje się do dziś. Wkrótce obraz zasłynął jako cudowny i ściągał wiernych z całej okolicy, głównie na uroczystość Matki Bożej Różańcowej. Obok ołtarza pojawiło się wiele widomych znaków wysłuchania próśb (wota). Ks. kan. Stanisław Panceriusz sprawił w 1636 r. srebrno-pozłacaną sukienkę z klejnotami, która skradziona została wraz z wotami. W jej miejsce umieszczono w 1872 r. metalową suknię ufundowaną przez Ignacego Smolenia, miejscowego kupca. Obraz Matki Bożej odnowił w 1858 r. ks. Antoni Brygierski. Bazylika katedralna stanowi centralne sanktuarium diecezji kieleckiej.

NMP Łaskawa - KielceObraz Matki Bożej Łaskawej, Patronki Warszawy, znajduje się obecnie na Starym Mieście w kościele jezuitów. Do Polski przybył w 1651 roku jak dar papieża Innocentego X dla króla Jana Kazimierza, przywieziony do Warszawy przez nuncjusza apostolskiego arcybiskupa Jana de Torres. Początkowo był przechowywany w kościele pijarów przy ul. Długiej. Umieszczono go tutaj niezwykle uroczyście dnia 24 marca 1651 roku. Jego koronacji dokonał wspomniany nuncjusz papieski. Złota korona wysadzana perłami była darem Warszawy. Uroczystość odbyła się z udziałem pary królewskiej i licznie zgromadzonych mieszkańców stolicy.
W 1664 roku magistrat miasta, wobec szerzącej się zarazy, zarządził szczególne modlitwy przebłagalne przed wizerunkiem Matki Bożej. Urządzono uroczystą procesję z obrazem, który niesiono do murów miasta i do bramy Nowomiejskiej, chcąc jakby zagrodzić zarazie wstęp do stolicy. Epidemia rzeczywiście ustała, obwołano więc Maryję Patronką Warszawy. Był to jednocześnie akt wdzięczności za opiekę Najświętszej Panny nad miastem w latach grozy wojennej i klęsk spowodowanych „potopem szwedzkim”.
Udział pijarów wraz ze starszymi uczniami w powstaniu 1794 roku spowodował w stosunku do nich akcje odwetowe. Po upadku Warszawy gen. Suworow zajął sanktuarium na polową cerkiew prawosławną. Zaborcy zakazali tradycyjnych procesji majowych. W zamian za utracony kościół władze carskie przekazały pijarom w 1834 r. zrujnowany kościół pojezuicki przy ul. Świętojańskiej, w którym mieścił się magazyn wełny. Pijarzy dźwignęli kościół z ruin i do roku 1866 królowała w nim Matka Łaskawa. W ramach represji za udział w powstaniu styczniowym nastąpiła kasata pijarów. Kult Matki Bożej zachował charakter tylko lokalny. Po I wojnie światowej kościół przejęli jezuici. Oni to ukryli wizerunek Matki Bożej w czasie powstania warszawskiego w podziemiach kościoła, a po zakończeniu II wojny światowej odbudowali kościół i odnowili kult Łaskawej Patronki.
W roku 1970 Paweł VI zatwierdził tytuł „Patronki Warszawy”. Dla ożywienia i upowszechnienia kultu postanowiono ponowić akt koronacji. Dokonał jej Prymas Tysiąclecia dnia 7 października 1973 r., w obecności biskupów i tysięcy mieszkańców Warszawy. Dnia 2 czerwca 1979 r., w pierwszy dzień swej pielgrzymki, św. Jan Paweł II złożył hołd Patronce Warszawy. W bolesnym i trudnym dla polskiego Narodu grudniu 1981 r., prymas Polski arcybiskup Józef Glemp modlił się przed Jej cudownym obrazem z całym ludem Bożym Warszawy za udręczoną Ojczyznę. Św. Jan Paweł II nawiedził obraz Matki Bożej Łaskawej również podczas swojej drugiej pielgrzymki do Ojczyzny (16 czerwca 1983 r.).

Zobacz także:
Ten wpis został opublikowany w kategorii Ewangelia, Święci i oznaczony tagami , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s