11 stycznia – wspomnienie świętej Honoraty, dziewicy

PIERWSZE CZYTANIE
Hbr 1, 1-6
Bóg przemówił do nas przez Syna

Czytanie z Listu do Hebrajczyków
Wielokrotnie i na różne sposoby przemawiał niegdyś Bóg do ojców naszych przez proroków, a w tych ostatecznych dniach przemówił do nas przez Syna. Jego to ustanowił dziedzicem wszystkich rzeczy, przez Niego też stworzył wszechświat. Ten Syn, który jest odblaskiem Jego chwały i odbiciem Jego istoty, podtrzymuje wszystko słowem swej potęgi, a dokonawszy oczyszczenia z grzechów, zasiadł po prawicy Majestatu na wysokościach. On o tyle stał się większy od aniołów, o ile odziedziczył dostojniejsze od nich imię. Do którego bowiem z aniołów powiedział Bóg kiedykolwiek: «Ty jesteś moim Synem, Ja Cię dziś zrodziłem»? I znowu: «Ja będę Mu Ojcem, a On będzie Mi Synem»? A skoro ponownie wprowadzi Pierworodnego na świat, powie: «Niech Mu oddają pokłon wszyscy aniołowie Boży».
Oto słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY
Ps 97 (96), 1-2. 6 i 7c. i 9 (R.: por. 7c)

Refren: Hołd Mu oddajcie, wszyscy aniołowie.

Pan króluje, wesel się, ziemio, *
radujcie się, liczne wyspy!
Obłok i ciemność wokół Niego, *
prawo i sprawiedliwość podstawą Jego tronu.

Refren.

Jego sprawiedliwość rozgłaszają niebiosa †
i wszystkie ludy widzą Jego chwałę. *
Wszystkie bóstwa hołd Mu oddają.
Ponad całą ziemią Ty jesteś wywyższony *
i nieskończenie wyższy od wszystkich bogów.

Refren.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ
Mk 1, 15

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Bliskie jest królestwo Boże.
Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA
Mk 1, 14-20
Jezus wzywa ludzi do nawrócenia i powołuje pierwszych apostołów

Słowa Ewangelii według Świętego Marka
Gdy Jan został uwięziony, Jezus przyszedł do Galilei i głosił Ewangelię Bożą. Mówił: «Czas się wypełnił i bliskie jest królestwo Boże. Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię!» Przechodząc obok Jeziora Galilejskiego, ujrzał Szymona i brata Szymonowego, Andrzeja, jak zarzucali sieć w jezioro; byli bowiem rybakami. I rzekł do nich Jezus: «Pójdźcie za Mną, a sprawię, że się staniecie rybakami ludzi». A natychmiast, porzuciwszy sieci, poszli za Nim. Idąc nieco dalej, ujrzał Jakuba, syna Zebedeusza, i brata jego, Jana, którzy też byli w łodzi i naprawiali sieci. Zaraz ich powołał, a oni, zostawiwszy ojca swego, Zebedeusza, razem z najemnikami w łodzi, poszli za Nim.
Oto słowo Pańskie.

ROZWAŻANIA DO CZYTAŃ

Bóg najpierw przemawiał przez proroków, ale gdy nadeszła pełnia czasu, posłał Syna swego i przemówił przez Niego w sposób doskonały i ostateczny. W te dni ostatnie przemówił przez Syna Jednorodzonego i Umiłowanego, którego ustanowił dziedzicem wszechrzeczy, i przez którego stworzył też wszystko. W Chrystusie jaśnieje chwała Boga, On jest odbiciem istoty Boga, a potęgą swojego słowa podtrzymuje cały świat. Chrystus swoją ofiarą przebłagalną oczyścił nas z grzechów i triumfalnie zasiadł w niebie po prawej stronie Boga. Oddają Mu pokłon wszyscy aniołowie Boży. On jest Panem panów i Królem królów na wieki.
Marek Ristau

***
Komentarze do poszczególnych czytań przygotowane przez Bractwo Słowa Bożego

Komentarz do pierwszego czytania
Wielokrotnie i na różne sposoby przemawiał niegdyś Bóg do ojców przez proroków. Moglibyśmy narzekać, że Pan Bóg przemawiał do nas w sposób niejasny, zakamuflowany, przez symbole, przez obrazy, przez ludzi z przeszłości, ale autor Listu do Hebrajczyków mówi nam, że w tych ostatecznych dniach, w tym dniu mojego życia, w którym dzisiaj jestem, Bóg przemawia do mnie bezpośrednio przez swojego Syna. Bóg bezpośrednio do mnie mówi, Bóg bezpośrednio objawia mi swoją wolę, swój zamysł, swój plan wobec mnie. Objawia swoją miłość, swój majestat, swoje zwycięstwo, ponieważ Jezus, Syn Boży, przez którego Bóg do mnie przemówił, jest zwycięzcą nad grzechem i nad złem. Jemu ostatecznie zostanie poddane wszelkie stworzenie, wszyscy będą wychwalali Jego imię i każde kolano się przed Nim zegnie.
Chodzi o to, żebyśmy przyjmując to objawienie, które Bóg daje nam bezpośrednio przez Jezusa, przyjmując Jezusa do swojego życia, pozwolili Mu zwyciężać. Byśmy pozwolili, by to słowo, które zostało do nas wypowiedziane, przemieniło nasze życie, byśmy już dziś umieli Boga uwielbiać i chwalić Go w wolności i zjednoczeniu z Nim.

Komentarz do psalmu
Jesteśmy wezwani, by oddawać Panu Bogu hołd, by teraz Go uwielbiać, bo On już jest wywyższony. Dziś mogę poddać swoje życie Jezusowi jako Temu, który jest Zbawicielem, Panem, który przychodzi do mnie z miłością i mocą. Przez ten psalm możemy już teraz uczyć się uwielbiania Pana Boga za wielkie dzieła, których On dokonuje w nas i dla nas. Ten psalm, to szkoła uwielbiania Boga w naszej codzienności, w naszej przeszłości, teraźniejszości i przyszłości.

Komentarz do Ewangelii
W tym fragmencie znajdujemy bardzo ciekawe połączenie dwóch wezwań. Pierwsze to: Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię. Zaraz dalej Pan Jezus wzywa: Pójdźcie za Mną. To jednoznacznie wskazuje nam na fakt, że nawrócenie to nie jest coś teoretycznego, to nie jest myślenie o tym, że może wreszcie kiedyś trzeba się nawrócić, ale to wezwanie do działania, do pójścia i naśladowania Mistrza. Pan Jezus chce nas nawracać po to, byśmy chodzili Jego drogami, byśmy wypełnili zadanie, które nam dał do wypełnienia, byśmy pracowali przy głoszeniu Ewangelii, byśmy dawali świadectwo.
Kiedy więc idziemy za Jezusem, nawracamy się. Rozpoznajemy w Nim Pana i Zbawiciela, poznajemy Go, rozpoznajemy Jego głos, wsłuchujemy się w to, co mówi. Kiedy widzimy, do czego On nas zaprasza, wtedy się nawracamy. Nawrócenie dokonuje się, więc w praktyce naszego życia i posługiwania. Ważne jest też to, że tę decyzję o nawróceniu mamy podjąć teraz, natychmiast, na słowo Pana.
Komentarze zostały przygotowane przez s. M. Tomaszę Potrzebowską CSC

Święta Honorata, dziewica

Życiorys Honoraty spisał jej rodzony brat, św. Epifaniusz, biskup Pawii. Była najmłodszą z czterech sióstr (oprócz niej św. Epifaniusz miał także siostry: Specjozę, Luminozę i Liberatę). Honorata żyła w V w. w Pawii. Św. Epifaniusz osobiście nałożył na głowę siostry welon dziewiczy na znak oddania się jej na wyłączną służbę Panu Bogu.
Kiedy w roku 476 Odoaker, król Gotów, zdobył i złupił Pawię, wziął do niewoli wśród wielu obywateli także Honoratę. Dopiero św. Epifaniusz musiał wykupić brankę z jego rąk, wraz z wielu innymi. Zasnęła w Panu otoczona powszechną czcią. Życie Honoraty pełne było modlitwy, miłosierdzia i oddania ludziom, którzy darzyli ją powszechnie czcią. Zmarła około 500 roku.
W ikonografii św. Honorata ubrana jest w tunikę. Trzyma księgę.

Zobacz także:
Ten wpis został opublikowany w kategorii Ewangelia, Święci i oznaczony tagami , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s