18 marca – wspomnienie świętego Edwarda, męczennika

PIERWSZE CZYTANIE
Pwt 4, 1. 5-9
Wezwanie do zachowania przykazań

Czytanie z Księgi Powtórzonego Prawa
Mojżesz powiedział do ludu: «A teraz, Izraelu, słuchaj praw i nakazów, które uczę was wypełniać, abyście żyli i doszli do posiadania ziemi, którą wam daje Pan, Bóg waszych ojców. Patrzcie, nauczałem was praw i nakazów, jak mi rozkazał czynić Pan, Bóg mój, abyście je wypełniali w kraju, do którego idziecie, by objąć go w posiadanie. Strzeżcie ich i wypełniajcie je, bo one są waszą mądrością i umiejętnością w oczach narodów, które usłyszawszy o tych prawach, powiedzą: „Z pewnością ten wielki naród to lud mądry i rozumny”. Bo któryż wielki naród ma bogów tak bliskich, jak Pan, Bóg nasz, ilekroć Go wzywamy? Któryż wielki naród ma prawa i nakazy tak sprawiedliwe, jak całe to Prawo, które ja wam dziś daję? Tylko się strzeż bardzo i pilnuj siebie, byś nie zapomniał o tych rzeczach, które widziały twe oczy, by z twego serca nie uszły po wszystkie dni twego życia, ale ucz ich swych synów i wnuków».
Oto słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY
Ps 147B, 12-13. 15-16. 19-20 (R.: por. 12a)

Refren: Kościele święty, chwal swojego Pana.

Chwal, Jeruzalem, Pana, *
wysławiaj twego Boga, Syjonie!
Umacnia bowiem zawory bram twoich *
i błogosławi synom twoim w tobie.

Refren.

Zsyła na ziemię swoje polecenia, *
a szybko mknie Jego słowo.
On prószy śniegiem jak wełną *
i szron jak popiół rozsypuje.

Refren.

Oznajmił swoje słowo Jakubowi, *
Izraelowi ustawy swe i wyroki.
Nie uczynił tego dla innych narodów, *
nie oznajmił im swoich wyroków.

Refren.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ
Por. J 6, 63c. 68c

Aklamacja: Chwała Tobie, Słowo Boże.

Słowa Twoje, Panie, są duchem i życiem.
Ty masz słowa życia wiecznego.

Aklamacja: Chwała Tobie, Słowo Boże.

EWANGELIA
Mt 5, 17-19
Kto wypełnia przykazania, ten będzie wielki w królestwie niebieskim

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza
Jezus powiedział do swoich uczniów: «Nie sądźcie, że przyszedłem znieść Prawo albo Proroków. Nie przyszedłem znieść, ale wypełnić. Zaprawdę bowiem, powiadam wam: Dopóki niebo i ziemia nie przeminą, ani jedna jota, ani jedna kreska nie zmieni się w Prawie, aż się wszystko spełni. Ktokolwiek więc zniósłby jedno z tych przykazań, choćby najmniejszych, i uczyłby tak ludzi, ten będzie najmniejszy w królestwie niebieskim. A kto je wypełnia i uczy wypełniać, ten będzie wielki w królestwie niebieskim».
Oto słowo Pańskie.

ROZWAŻANIA DO CZYTAŃ

Cała historia zbawienia opisana w Biblii to mapa śladów Boga, który idzie ze swoim ludem, aby go doprowadzić do pełni życia. Jego słowa i czyny znaczące tę wspólną wędrówkę stanowią rękojmię prawdy, że w Mesjaszu dokona się ostateczne Amen, potwierdzenie dawanych przez wieki obietnic i zapowiedzi. W Nim właśnie wszystko spełni się co do joty.
Wojciech Jędrzejewski OP, „Oremus” Wielki Post 2009, s. 87-88

***
Komentarze do poszczególnych czytań przygotowane przez Bractwo Słowa Bożego

Komentarz do pierwszego czytania
Ziemia Kanaan była Bożym darem dla Narodu Wybranego, miejscem, gdzie miał on osiąść na stałe i żyjąc zgodnie z nadanym mu Prawem, oddawać cześć Jahwe. Ten dar był jednocześnie zobowiązaniem i zadaniem do wypełnienia dla Izraelitów, aby wytrwali w wierze i przestrzegali Prawa. W pierwszej mowie Mojżesza, udzielającego rodakom ostatnich wskazówek przed wejściem do Kanaanu, słyszymy wezwanie do trwania w wierze, do jej obrony przed pogańskim kultem, z którym zapewne się zetkną, do obrony przykazań, które otrzymali od Jahwe na Górze Synaj. Mojżesz wzywa do posłuszeństwa, tłumacząc, że tylko podążanie tą drogą zapewni Izraelitom bezpieczną przyszłość i przekona inne narody do wiary w Jedynego Boga, który swoich wiernych wyznawców ma zawsze w opiece i udziela im swego błogosławieństwa. Tylko taki naród ma szanse stać się silnym i szanowanym przez inne narody. To ma być odpowiedź na Bożą miłość i hojność. Zastanówmy się, jak my przyjmujemy i realizujemy dary otrzymane od Pana Boga. Czy potrafimy je wykorzystywać i dzielić się nimi z innymi ku Jego większej chwale, czy może raczej traktujemy je jako coś bardzo osobistego i zatrzymujemy tylko dla siebie? Czy traktujemy te dary jako coś oczywistego, co nam się należy, czy może jako wyraz Bożej miłości i zaproszenie do działania.

Komentarz do psalmu
Jahwe jest Bogiem potężnym i sprawiedliwym, wprowadzającym pokój. Jego moc sprawia, że po latach niewoli rozproszony Naród Wybrany powraca na Syjon. Pan zapewnia mu spokojny byt, urodzajne plony, zasobne i bezpieczne miasta. Psalmista podkreśla absolutną wyjątkowość relacji Boga z Izraelem, jakiej nie doświadczył żaden inny naród. Przymierze, które Jahwe z nim zawarł, jest wieczne.

Komentarz do Ewangelii
Mowa Jezusa, która stanowi treść dzisiejszej Ewangelii, pochodzi z Kazania na Górze. Pan przedstawia w niej swój stosunek do Prawa starotestamentowego. Przez swoje przyjście na świat i nauczanie Chrystus nie unieważnia Prawa Mojżeszowego, które Izraelici otrzymali od Boga. Wielokrotnie jesteśmy świadkami, z jakim szacunkiem odnosi się do jego przepisów. Prawo, które Naród Wybrany otrzymał od swego Stwórcy i Pana, nadal pozostaje aktualne, a Chrystus jest jego gorliwym wyznawcą. To, co najistotniejsze, to fakt, że w Osobie Chrystusa Prawo znajduje swoje wypełnienie. Jest zapowiadanym Mesjaszem, który przyszedł wybawić ludzkość od śmierci wiecznej. Objawia światu najwspanialsze przymioty Boga, pokazuje ludzki sposób na osiągnięcie zbawienia poprzez miłość bliźniego, ale przede wszystkim, będąc ukoronowaniem miłości Boga Stwórcy do człowieka, oddaje swoje życie na krzyżu, objawiając siłę i moc Bożego Miłosierdzia.
Komentarze zostały przygotowane przez Teresę Pieczyńską

Święty Edward, męczennik

Święty Edward

Edward urodził się w 963 roku. Był najstarszym synem Edgara Spokojnego, króla Anglii. Miał zaledwie 12 lat, gdy objął tron po ojcu. Jako doradcę obrał sobie św. Dunstana, prymasa Anglii. Za jego panowania nastąpiła reakcja przeciw prochrześcijańskiej polityce ojca. 18 marca 978 roku, jadąc z polowania, Edward udał się na zamek Corfe, aby odwiedzić macochę i brata. Zanim zsiadł z konia, napadli go i zamordowali najemnicy nasłani przez macochę.
Jego grób otoczono czcią, którą wzmógł rozgłos cudów. Chociaż zabójstwo Edwarda miało podłoże polityczne i dynastyczne, Kościół w Anglii uważał go za męczennika, który zginął z rąk pogan. Św. Dunstan dokonał uroczystego przeniesienia relikwii męczennika do opactwa w Shaftesbury. Do jego grobu zaczęły przychodzić pielgrzymki, a Pan Bóg wsławił jego sanktuarium cudami. Jego kult stał się w Anglii bardzo popularny.

W ikonografii św. Edward ukazywany jest z koroną na głowie w długiej, królewskiej szacie. Jego atrybutami są: sztylet, puchar z wężem.

Zobacz także:

  •  Święty Cyryl Jerozolimski, biskup i doktor Kościoła

Ten wpis został opublikowany w kategorii Ewangelia, Święci i oznaczony tagami , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.