28 lutego 2014 – Świętego Hilarego I, papieża

Piątek VII tygodnia Okresu Zwykłego 

List św. Jakuba 5,9-12. 
Nie uskarżajcie się, bracia, jeden na drugiego, byście nie popadli pod sąd. Oto sędzia stoi przed drzwiami. Za przykład wytrwałości i cierpliwości weźcie, bracia, proroków, którzy przemawiali w imię Pańskie. Oto wychwalamy tych, co wytrwali. Słyszeliście o wytrwałości Hioba i widzieliście końcową nagrodę za nią od Pana; bo Pan pełen jest litości i miłosierdzia. Przede wszystkim, bracia moi, nie przysięgajcie ani na niebo, ani na ziemię, ani w żaden inny sposób: wasze «tak» niech będzie «tak», a «nie» niech będzie «nie», abyście nie popadli pod sąd.

Księga Psalmów 103(102),1-2.3-4.8-9.11-12. 
Błogosław, duszo moja, Pana
i wszystko, co jest we mnie, święte imię Jego.
Błogosław, duszo moja, Pana
i nie zapominaj o wszystkich Jego dobrodziejstwach.

On odpuszcza wszystkie twoje winy
i uleczy wszystkie choroby,
On twoje życie ratuje od zguby,
obdarza cię łaską i zmiłowaniem.

Miłosierny jest Pan i łaskawy,
nieskory do gniewu i bardzo cierpliwy.
Nie zapamiętuje się w sporze,
nie płonie gniewem na wieki.

Bo jak wysoko niebo wznosi się nad ziemią,
tak wielka jest łaska Pana dla Jego czcicieli.
Jak jest odległy wschód od zachodu,
tak daleko odsunął od nas nasze winy.

Ewangelia wg św. Marka 10,1-12. 
Jezus przeszedł w granice Judei i Zajordania. Tłumy znowu ściągały do Niego i znowu je nauczał, jak miał zwyczaj. Przystąpili do Niego faryzeusze i chcąc Go wystawić na próbę, pytali Go, czy wolno mężowi oddalić żonę. Odpowiadając zapytał ich: «Co wam nakazał Mojżesz?» Oni rzekli: «Mojżesz pozwolił napisać list rozwodowy i oddalić». Wówczas Jezus rzekł do nich: «Przez wzgląd na zatwardziałość serc waszych napisał wam to przykazanie. Lecz na początku stworzenia Bóg stworzył ich jako mężczyznę i kobietę: dlatego opuści człowiek ojca swego i matkę i złączy się ze swoją żoną, i będą oboje jednym ciałem. A tak już nie są dwoje, lecz jedno ciało. Co więc Bóg złączył, tego człowiek niech nie rozdziela». W domu uczniowie raz jeszcze pytali Go o to. Powiedział im: «Kto oddala żonę swoją, a bierze inną, popełnia cudzołóstwo względem niej. I jeśli żona opuści swego męża, a wyjdzie za innego, popełnia cudzołóstwo».

Komentarz do Ewangelii
Bł. Jan Paweł II (1920-2005), papież
Audiencja generalna z 02-04-1980 (© Copyright Libreria Editrice Vaticana) 

„Na początku stworzenia uczynił ich mężczyzną i kobietą”

     Ze względu na to, że Słowo Boże stało się ciałem, ciało weszło, powiedziałbym, przez wielkie wrota do teologii… Wcielenie i wynikające z tego odkupienie stało się ostatecznym źródłem sakramentalności małżeństwa… Wielu ludzi i chrześcijan szuka w małżeństwie wypełnienia swojego powołania; liczni są ci, którzy pragną znaleźć w nim drogę zbawienia i świętości.

Dla nich odpowiedź Chrystusa, udzielona faryzeuszom, obrońcom Starego Testamentu, jest szczególnie ważna… Bowiem na drodze tego powołania jakże niezbędna jest pogłębiona świadomość znaczenia ciała w jego męskości i kobiecości! Jak bardzo jest konieczna dogłębna świadomość małżeńskiego znaczenia ciała, jego znaczenia prokreacyjnego – biorąc pod uwagę, że wszystko, co kształtuje zawartość życia małżonków powinno nieustannie znajdować swoje pełne i osobiste znaczenie we wspólnym życiu, w zachowaniu, w uczuciach. To staje się tym bardziej niezbędne na tle cywilizacji, która pozostaje pod naciskiem pewnego sposobu myślenia i oceniania materialistycznego i utylitarnego…

Jak znaczące jest to, że Chrystus, w odpowiedzi na wszystkie te pytania, nakazuje człowiekowi powrócić… na próg swojej historii teologicznej. Nakazuje mu stanąć na granicy między niewinnością, tym pierwotnym szczęściem, a dziedzictwem pierwszego upadku.  Czy nie chce przez to powiedzieć…, że droga, którą prowadzi człowieka, kobietę lub mężczyznę, w sakramencie małżeństwa, to znaczy droga odkupienia ciała, powinna polegać na odzyskaniu tej godności, w której dokonuje się jednocześnie prawdziwe znaczenie ciała ludzkiego, jego znaczenie osobiste i znaczenie „komunii”?

Święty Hilary I, papież

Święty Hilary I

Hilary pochodził z Sardynii. Był w Rzymie archidiakonem za czasów papieża Leona Wielkiego. Jako legat papieski uczestniczył w synodzie w Efezie (449). W aktach synodalnych zapisano, że zaprotestował przeciwko usunięciu patriarchy Konstantynopola, Flawiana, sprzeciwiającego się herezji monofizytów. Został on w okrutny sposób pobity i wtrącony do więzienia, w którym zmarł; synod ten nazywano później „zbójeckim”.
Po śmierci Leona Wielkiego Hilary został wybrany na stolicę Piotrową 19 listopada 461 roku. Próbował uporządkować Kościół od strony administracyjnej, zwłaszcza na terenie Galii. W Rzymie wybudował m.in. klasztor i bazylikę św. Wawrzyńca za Murami, w której został pochowany. Był wielkim czcicielem św. Jana Ewangelisty, którego uczcił budując kaplicę przy baptysterium na Lateranie. Zbudował także kaplicę św. Jana Chrzciciela. Zmarł 29 lutego 468 roku.

Ten wpis został opublikowany w kategorii Ewangelia, Święci i oznaczony tagami , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s